ماده 7 قانون زمین شهری در این مورد اعلام داشته است:
«کسانی که طبق مدارک مالکیت، از زمینهای موات شهری در اختیار داشتهاند مشروط بر آنکه از مزایای مواد 6 یا 8 قانون اراضی شهری مصوب 1360 استفاده نکرده و مسکن مناسبی نداشته باشند، طبق ضوابط مسکن و شهرسازی در سراسر کشور قطعه و یا قطعاتی جمعاً معادل 1000 (هزار) متر مربع در اختیارشان گذاشته میشود تا در مهلت مناسبی که در آئین نامه تعیین خواهد شد عمران و احیاء کنند در صورت عدم عمران و احیاء بدون عذر موجه اجازه مذکور ساقط و زمین به دولت باز می گردد.»
مواد 6 یا 8 قانون اراضی شهری مصوب 1360نیز مقررات نسبتاً مشابهی مانند نصاب مالکانه موضوع قانون زمین شهری را مورد حکم قرار داده اند. با این حال در ماده 8 قانون اراضی شهری نصاب مالکانه عبارت است از زمینی به مساحت کمتر از دو برابر بالاترین حداقل نصاب تفکیکی مناطق مسکونی در شهر محل وقوع زمین حداکثر تا 1000 متر مربع. بنابراین در غالب موارد نصاب مالکانه موضوع مواد 6و 8 قانون اراضی شهری کمتر از نصاب مالکانه قانون زمین شهری بوده است.اما در هر حال کسانی که از مواد 6 و 8 قانون اراضی شهری بهره مند شده اند نمی توانند کسری نصاب مالکانه را بر اساس قانون زمین شهری مطالبه نمایند.بهتراست تابعیت خودرا پنهان دارند