اولاً، در قانون ، باکره بودن زوجه در عقد دائم شرط صحت نکاح نیست و صرفاً در برخی موارد، مانند تدلیس (فریب دادن)، میتواند حق فسخ نکاح را برای زوج ایجاد کند.
ثانیاً، ادعای زوجه مبنی بر فقدان بکارت از طریق استمنا، اگرچه از نظر شرعی محل اختلاف است، اما از نظر قانونی نمیتواند دلیلی برای فسخ نکاح باشد، مگر اینکه خلاف آن اثبات شود.
ثالثاً، در صورت تردید در صداقت زوجه، زوج میتواند به پزشک قانونی مراجعه نموده و نسبت به بررسی وضعیت بکارت وی اقدام نماید، اما نتیجه این بررسی نمیتواند به تنهایی مبنای قانونی برای فسخ نکاح قرار گیرد، بلکه صرفاً میتواند به عنوان قرینه در کنار سایر شواهد مورد استناد قرار گیرد.