درود بر پرسشگر ارجمند،
اولاً، خروج فرزندان از منزل پدری، به ویژه در سنین کودکی و نوجوانی، امری خلاف عرف و قانون است و از منظر حقوقی، پدر به عنوان ولی قهری، مسئولیت نگهداری و تامین نیازهای اساسی فرزندان را بر عهده دارد و سلب این حق از فرزندان، تخلف محسوب میشود.
ثانیاً، با عنایت به قانون مدنی، هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر، سلامت جسمانی و روانی فرزند به خطر افتد، دادگاه میتواند تصمیمات مقتضی از جمله سلب حضانت را اتخاذ نماید؛ لذا بیرون راندن فرزندان، مصداقی از این عدم مواظبت است.
ثالثاً، با استناد به قانون حمایت خانواده، دادگاه صالح میتواند با توجه به مصلحت فرزندان و با در نظر گرفتن شرایط موجود، تصمیماتی در خصوص تعیین تکلیف حضانت و نفقه اتخاذ نماید و در صورت اثبات بیتوجهی پدر، وی را ملزم به تامین مسکن و پرداخت نفقه نماید.