پاسخ آزمايش DNA حتي اگر 100 درصد هم باشد ادله شرعي نيست، در مساله حدود و زنا اگر علم نيز صد درصد اثبات كند كه بچه متعلق به شخص خاصي است باز هم اثبات زنا نميكند، چون باردار شدن به غير از زنا نيز ممكن است راههاي اثبات، مشكل و سخت است و تنها از دو طريق اقرار و شهادت ثابت ميشود. هنگامي كه دختر در اين زمينه شاكي ميشود، اگر پسر منكر شود، با توجه به اين كه امكان وجود شاهد نيز بسيار نادر است، در نتيجه دادگاه نميتواند پسر را مجرم تلقي كند. در چنين مواردي در صورتي كه پسر اقرار نكند ولي قاضي تشخيص دهد او مجرم است، ميتواند هر دو را از باب تعزيرات به مجازات رابطه نامشروع كه تا 99 ضربه شلاق است محكوم كند و همچنين اگر تشخيص دهد فرد خطرناك است، ميتواند از باب مجازات تكميلي او را به يك يا دو سال تبعيد نيز محكوم كند
اثبات رابطه نامشروع بسيار آسانتر از زناست، در اين رابطه قاضي با توجه به اوضاع و احوال و شرايط موجود و وجود عكس و فيلم و همچنين علم خود ميتواند اين رابطه را اثبات كند و حتما نيازي به اقرار طرفين نيست.
در بحث وجود بچه نامشروع تنها مجازات مد نظر نيست و ممكن است مساله مهريه و ارث نيز مطرح شود، ممكن است كسي محكوم به زنا نشود ولي به عنوان پدر سلبي و طبيعي بچه شناخته شود.