با درود
به نکات زیر به دقت بنگرید:
نخست : ادعای تجاوز به عنف و ازاله بکارت میتواند به عنوان افترا محسوب شود. اگر شاکیه بدون مدارک کافی به اتهام زنی پرداخته و قاضی نیز در نهایت به برائت متهم در این موارد رای داده است، متهم این حق را دارد که از شاکی به علت اتهامهای کذب شکایت کند.(پس از قطعیت رای بر بیگناهی متهم)
دوم: در نظام قضایی، اثبات اتهامات به عهده شاکی است و باید دلایل موثق و مستند ارائه دهد. حکم قاضی برای محکومیت به رابطه نامشروع صرفاً بر اساس پیامکها و بدون وجود شواهد عینی (مانند شهود، فیلم یا عکس) و با در نظر گرفتن اظهارات ضد و نقیض شاکی، میتواند نادرست و غیرقابل پذیرش تلقی شود.
سوم:منع متهم از مشاهده پیامها و دفاع از خود یکی از نقایص جدی در فرآیند دادرسی است. حق دفاع متهم باید به طور کامل رعایت شود و این مسئله میتواند در فرجامخواهی مؤثر باشد. اصولا مبادرت به رفع نقص خواهد شد
چهارم: با توجه به نقصهای فاحش در رسیدگی، به ویژه در عدم ارائه دلایل کافی و عدم رعایت حقوق دفاعی متهم، احتمال اینکه دیوان عالی کشور حکم قاضی را لغو کند و یا به بررسی مجدد پرونده بپردازد، وجود دارد.
در نهایت، با توجه به تمام این مستندات، شکایت علیه شاکی و همچنین فرجامخواهی میتواند گزینههای مناسبی برای دنبال کردن حقوق متهم باشد.
در این خصوص به یک وکیل حرفه ای روند دادرسی را مدیریت نمایید
خونسردی خود را حفظ کرده، و صرفا بر روی دفاع متمرکز شوید
توجه بفرمائید؛
دادگستری عرصه آزمون و خطا نیست دقت کنید.