درود بر شما ، با مشاوره خانواده گفت و گو کنید .

از نظر قانون، شما ۲۰ ساله‌اید و «بالغ و رشید» محسوب می‌شوید و هیچ‌کس حق ندارد بدون رضایت صریح شما عقد را جاری کند؛ اگر شما در مراسم عقد «نه» بگویید یا اصلاً سر سفره عقد نروید یا سند نکاح را امضا نکنید، عقد صحیح نیست. راه عملی این است که خیلی روشن و بدون دعوا به خانواده بگویید: «من الان رضایت به ازدواج ندارم، از نظر روحی آماده نیستم و اگر مجبورم کنید، سر عقد هم رضایت نمی‌دهم»؛ اگر خودتان سخت می‌توانید پاسخ منفی بدهید، از یک نفر مورد احترام خانواده (خاله، دایی، مشاور مذهبی، مشاور خانواده، مدد کار اجتماعی) بخواهید میانجی گری کرده و به‌جای شما به زبان نرم اما قاطع این موضوع را منتقل کند. بهتر است فشار را از سطح درگیری روزمره ببرید روی یک گفت‌وگوی جدی با این مضمون که «به‌خاطر شرایط روحی فعلی و ادامه تحصیل، الان ازدواج برایم عاقلانه نیست و اگر وادار شوم، هم خودم آسیب می‌بینم هم زندگی مشترک خراب می‌شود». اگر فشار خانواده به حد تهدید و اجبار جدی رسید، می‌توانید با مرکز مشاوره شهر یا اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید تا راه‌حل حمایتی به شما پیشنهاد کنند؛ در هر حال، هم از نظر شرعی و هم قانونی، «رضایت واقعی شما» شرط است و شما مجبور به ازدواج با کسی نیستید اگر آماده‌اش نیستید.