درخواست دستور موقت ملاقات مطابق ماده ۳۱۰ قانون آیین دارسی مدنی و التفات به ماده ۴۰ قانون حمایت خانواده نمایید
بله، امکان بازگشت حضانت از مادر وجود دارد، اما صرف ممانعت از ملاقات به تنهایی برای سلب حضانت کافی نیست و دادگاه در این تصمیم، «مصلحت طفل» را بر هر چیز دیگری مقدم میدارد.
۱. ضمانت اجرای فوری: شکایت کیفری ممانعت از ملاقات (ماده ۵۴)
همسر شما با منع دیدار، مرتکب جرم شده است. شما میتوانید با تنظیم شکوائیه در دادسرا، برای او درخواست جزای نقدی درجه هشت (حداکثر ۱۰ میلیون تومان) کنید که این کار به عنوان سابقهای برای اثبات عدم صلاحیت او در دادگاه بعدی ثبت میشود.
۲. شرط اصلی بازگشت: اثبات «خطر» برای طفل (ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی)
قانون مدنی صراحتاً هرگونه «عدم مواظبت» یا «انحطاط اخلاقی» والدین را که سلامت جسم یا تربیت طفل را به خطر بیندازد، دلیل سلب حضانت میداند.
همان طور که خودتان اشاره کردید، سن حضانت به خودی خود از ۸ سالگی به نفع پدر است (ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی)، با این حال چون با مادر توافق کردهاید، برای برگرداندن حضانت باید ثابت کنید مادر:
· با ممانعت از ملاقات، عملاً در حال دور کردن کودک از پدر و ایجاد اختلال در تربیت او است.
· وابستگی عاطفی مفرط یا تلقین ذهنی علیه پدر (پدیده «بیگانگی والدینی») ایجاد کرده که «تربیت اخلاقی» کودک را به خطر میاندازد.
۳. اقدام عملی: تنظیم دادخواست «سلب حضانت» با استناد به ماده ۱۱۷۳
پس از ثبت شکایت کیفری و دریافت گواهی پزشکی قانونی در صورت نیاز، یک دادخواست حقوقی با عنوان «سلب حضانت به دلیل عدم مواظبت و اقدام بر خلاف مصلحت طفل» با استناد به ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی و حکم اولیه حضانت که توافقاً به مادر واگذار شده، در دادگاه خانواده اقامه کنید و پیگیری نمایید.
هشدار: این اطلاعات صرفاً جنبه اطلاعرسانی داشته و برای اقدام قضایی دقیق و متناسب با پرونده، حتماً باید با یک وکیل پایه یک دادگستری متخصص در دعاوی خانواده مشورت کنید.