همسرم در تاریخ 1400/08/12 یک دستگاه زانتیا را به صورت قولنامه‌ای و بدون دریافت ظاهری ثمن به دوست خود منتقل کرد و در 1400/08/16 وکالت تعویض پلاک نیز به او داد. حدود بیست روز بعد بابت مهریه از طریق اجرای ثبت درخواست توقیف خودرو کردم و حکم توقیف صادر شد، اما بعداً پرونده ثبتی را پس گرفتم و رفع توقیف انجام شدو از طریق دادگاه اقدام نمودم پس از آن دوست ایشان خودرو را به نام خود تعویض پلاک کرد. چند ماه بعد، خودروی زانتیا فروخته شد و ثمن معامله به حساب همان دوست واریز گردید. سپس با وجوه حاصل از فروش زانتیا که به‌صورت مستقیم به بحساب دوست ایشان واریز و الباقی از طریق حساب مادرشان جابه‌جا شده بود و همچنین این مبالغ که بخشی از پرداختی های ماهیانه همسرم به حساب این دو نفر بوده ، یک خودروی پژو خریداری شد. معاملات و پرداخت‌ها همگی از طریق دوست و مادر همسرم انجام شده و اسناد و وکالت‌ها نیز به نام آنان بوده است. بعداً خودروی پژو فروخته و در ازای آن یک خودروی رانا خریداری شد. رانا نیز به نام مادر همسرم ثبت شده و پرداخت‌ها و اسناد به‌گونه‌ای تنظیم شده‌اند که نام همسرم در آن‌ها دیده نمی‌شود، هرچند به نظر می‌رسد منابع مالی اصلی از ایشان تأمین شده باشد. همچنین تخفیف بیمه متعلق به همسرم به خودرو منتقل شده است ولی بیمه به نام مادرشان است سؤال من این است که آیا با توجه به این زنجیره معاملات و در صورت وجود شاهدی که از جزئیات موضوع اطلاع دارد، امکان اثبات صوری بودن معاملات یا فرار از دین و در نتیجه توقیف خودروی رانا برای وصول مهریه وجود دارد؟ همچنین همسرم یا خانواده ایشان چه دفاعیات و ادعاهایی می‌توانند مطرح کنند و به طور کلی شانس موفقیت چقدر است بدون شاهد امکان رای گرفتن دارم