سلام وعرض ارادت احتراما به عرض میرساند، اینجانب درپرونده شکوائیه برادرم علیه بنده به اتهام ضرب وجرح عمدی با چاقو به دلیل عدم حضور و....وبه پرداخت دیه وشش ماه حبس تعزیری محکوم شده ام. لازم به ذکر است واقعیت این نیست، من درهمان شب حادثه توسط برادر کوچکم چاقوخوردم زمانی که این اتفاق افتاد همسرم مرا به داخل کشید ودرب رابست،بعد ازگذشت دقایقی با ایجاد سروصد ودادوبیداد که چاقوزد و....برادر کوچکم یا خود یا توسط کسانی که آنجا حضورداشتند به ایشان چاقوزدند . نهایتا اورژانس تهران آمد ومن را ویزیت کرد ومیخاست اقدامات اولیه را انجام دهد من مخالفت کردم چون من بعد ازپدرم بزرگ خاندان هستم وبرایم مایه سرافکندگی بود که به دهان بیاورم برادرکوچکم مرازده .نهایتا تکنسین اورژانس به من تاکید کردند که حتما بیمارستان مراجعه کنید چون زیر بغل سمت چپ محل خطرناکی است وممکنه.... خلاصه نه قبول کردم پانسمان کنند نه همراه ایشان رفتم بیمارستان ونه خودم رفتم بیمارستان ولی برادرم با اورژانس رفتند، برگه گزارش اورژانس مستند من است که واقعیت را میگویم .ایشان پس از واردکردن جراحت زیر بازو من ترسیده وخودش را زده که پیش دستی کند . الان من به خاطر قولی که به پدرم داده ام که خودم را درگیر این جورپرونده های دروغی نکنم (شکایت قبلی خواهرم که ایشان را چاقوزده ام دوشب بازداشت بودم ونهایتا تبرئه شدم) اینجا مجرم شناخته شدم. اعتراض هم نکردم ترسیدم قاضی بامن لج کند. آیا بعد ازصدورحکم قطعی میتوانم لایحه نوشته توضیح دهم وعدم حضورم رابگویم که تنها کسی که پدر94 ساله زمین گیرم که کنترول ادرار ومدفوع ندارد من هستم و........ تسلیم به رای دهم با توجه به عدم سو پیشینه کیفری درخواست بدل ازحبس دهم ؟ اززندان رفتن ترس ندارم ولی درک کنید چه مصیبتی گریبانم را گرفته. خواهشمندم راهکارمناسب را بهم متذکر شوید تا ازاین مکافات خلاصی یابم. صمیمانه ازمحضرتون تشکر وقدردانی مینمایم. خدا سلامتی بهتون عطا فرماید.