سلام وقتتون بخیر خانم 35 ساله ای هستم که یه بچه 3 ساله دارم عقد منو همسرم اوایل کرونا بود چون هردومون تجربه یه ازدواج ناموفق داشتیم بدون هیچ مراسمی عقد کردیم و این باعث شد از دو طرفمون هیچکس نباشه اقا این عقد رو از فامیلاش پنهان کرد و همینطور خونوادش چون مادرش راضی یه این ازدواج نبود دوماه بعد من حامله شدم و هیچ خونه مشترکی نداشتیم ایشون خونه مادرشون بودن منم خونه مادرم بعد از اطلاع از حاملگیم ایشون هیچ خونه ای رو محیا نکردن برای اینکه بریم و زیر یه سقف باشیم منم چون تو شرایط حاملگی بودم شکایتی نکردم و تو خونه مادرم موندم تا بچه دنیا اومد بعد از دنیا اومدن بچه آقا اصرار داشت بچه رو بفر,شیم یا به کسی بدیمش تا بتونه عروسی بگیره و کسی نفهمه ما بچه داشتیم اما من راضی نشدم و در مدت این زمان آقا پول و امکاناتی رو هم در اختیار منو این بچه نذاشتن و چون خونه مادر من و مادر ایشون تو یه کوچه بود آقا و مادرشون گفتن این بچه مال پسر ما نیست و آقا اصلا سمت بچه نمیومد من تحمل کردم تا بچه یکساله شد و همچنان خونه مادرم بودم تا دعوایی داخل کوچه بین خونواده ما و ایشون افتاد و هردو خونواده شکایت کردن و ما همچنان خونه مادرم بودیم ایشونم خونه مادرش تا بچه نزدیک سه سال شده و اصلا این آقارو به عنوان پدر نمیشناسه و هیچ وابستگی نداره و این آقا برای اینکه من شکایت کردم با jرفند ملاقات فرزند میخواد بچه رو ببره که گرو نگه داره تا من از شکایتم نسبت به خونوادش صرف نظر کنم در دادگاه ملاقات فرزند هم که تشکیل شده رای غیابی صادر شده و بهش وقت ملاقات دادن من تجدید نظر دادم اما روز دادگاه تجدید نظرم این آقا منو رو از دادگاه که برمیگشتم دزدید و نتونستم تو دادگاه شرکت کنم و تجدید نظرم رد شد من الان باید چیکار کنم ؟ چون بچه به هیچ عنوان حاضر نیست این آقا رو ببینه و اصرارم که میکنم بچه حالتای ترس و هراس میگیره